Poprzednio...
Twój brat był dobry. Miał ciemną stronę.
- Pani burmistrz. - Unikamy formalności.
Mów mi Amanda.
- Twoja kolej. - Jesteś idiotą.
Wiem.
- Jesteś nowy. - Skąd wiesz?
Jestem dumna z takiej siostry.
Jesteście siostrami?
Zdejmijcie go.
Wybaczyłam Elahowi wszelkie naruszenia kastijskiego prawa.
Wykazujesz się odwagą i honorem.
SPRZEDAŻ - KUPNO - WYMIANA
Zjadłbyś potem pow?
Pachnie, odkąd tu przyjechaliśmy.
Czemu nie.
Patrz na niego.
Rusz ten złom!
Shtako.
Cześć, dziewczyny.
- Wiesz, dla kogo pracujemy? - Tak.
Wasz szef zostawił mi zwłoki na progu.
Co my tu mamy?
Niezła kolekcja.
Przekażcie Datakowi, że go zniszczę.
Jego pieniędzmi zapłacę tutejszym donosicielom.
Każdemu, kto powie mi coś o jego działaniach. Cokolwiek.
To będzie plan emerytalny Dataka Tarra.
Potrzebujemy kolei magnetycznej.
Nie kosztem pożyczki od Republiki Ziemi.
- Jak postawią tu nogę... - Wymasuję ją pachnącymi olejami.
Prowadzenie miasta kosztuje.
Szybka kolej wygeneruje zyski.
- Widzę same plusy. - Zgadzam się.
Jesteś nowa. Niech starsi i mądrzejsi zdecydują.
Jesteście starsi, ale...
- Przeprowadzimy głosowanie? - Popieram.
Muszę się z nimi zobaczyć. To pilne!
- Shtako. - Czego chcesz?
Szanowni członkowie rady.
- Pani burmistrz. - Mamy spotkanie.
Kontrakt zbrojeniowy z Kolektywem Wotan jest nieważny.
- To szantaż? - Zapewniałeś radę...
Zakładałem podstawowy poziom dyskrecji.
Kolektyw Wotan to globalna siła.
Nie mogą ujawnić, że sprzedają broń niezależnemu miastu.
Kto sprzedaje broń?
Nowy stróż prawa przechwycił dostawę wotańskich karabinów,
chcąc wysłać mi wiadomość
odnośnie nieszczęśliwej śmierci Bandika.
Jego pochopne działania odstraszyły dostawców z Kolektywu.
Przesyłki zostały wstrzymane, a depozyt przepadł.
- Sukinsyn. - Rafe.
Powiedz, że nie handlowaliśmy z przemytnikami.
Bez sieci utrzymania miasto jest łatwym celem
dla Jeźdźców, grabieżców i każdego, kto przejdzie przez przełęcz.
Rada zawarła układ z Datakiem, żeby po cichu zdobyć ciężką artylerię.
- Nie poinformowaliście mnie? - O operacji
wiedzieli tylko wtajemniczeni.
- Jestem burmistrzem. - Wyznaczonym.
Wybory są tuż za rogiem.
Jeśli chcesz zachować stołek,
lepiej pogadaj z Nolanem.
Niech wiosłuje w tym samym kierunku, co reszta.
Pani Rosewater?
- Nie chcę przeszkadzać, ale... - Śpieszę się.
Wysłucha mnie pani. Pani siostra niszczy moją rodzinę.
Sypia z pani mężem? Pewnie jej płaci.
Miał iść na drinka. Żeby odstresować się po pracy.
Jeden drink zmienił się w dwa. A potem wraca na czworakach.
Rupert jest dobry.
A pani siostra, ta obrzydliwa dziwka...
Prowadzi legalny biznes. Pani mąż chodzi tam z własnej woli.
Jesteście takie same. Mama musi być dumna.
- Gdzie mama? -Amanda!
Nie możesz mi rozkazywać. Gdzie mama?
Mama była dzielna. Kazała ci to dać.
Święty Finnegan, patron zagubionych dzieci.
Na ziemię!
- Gdzie mama? - Nie żyje.
STRÓŻ PRAWA
- Nie dam rady. - Dasz.
Musisz dać mi odpocząć.
Wierzę w ciebie.
Mam nieskończone pokłady optymizmu.
- Zabijesz mnie. - Ktoś i tak by to zrobił.
Nie. Przerwa mi się kończy.
Muszę wracać do pracy, żeby móc zapłacić za te sesje.
Zatrzymaj jaja.
- Proszę? - Mówię po indogeńsku?
Nie chcę pieniędzy.
- To znaczy? - Możesz do mnie przychodzić
bez konsekwencji finansowych.
- Bo jesteś fajny. - Dziękuję.
- Ja też jestem fajna. - Zgadzam się.
Myślę, że...
powinniśmy być fajni razem.
Zobaczymy, jak nam wyjdzie.
- Czyli ty i ja... - Nie.
Żadnego szufladkowania.
Cześć, Jered. Szukam stróża prawa.
- Jego zastępczyni mówiła... - Pokój 106.
Sto sześć?
Co robisz w pokoju mojej siostry?
To znaczy, wiem, co się tu robi.
Gdybyś wiedziała, zapukałabyś.
- Oczy mam wyżej. - Nie jestem w nastroju.
Czemu zadzierasz z Datakiem?
Dowiedziałem się, że kupuje nielegalną broń.
A poza tym dla rozrywki. Skąd to niezadowolenie?
Miasto potajemnie kupowało broń od Kolektywu Wotan.
Datak w tym pośredniczył.
Budowaliście arsenał.
Tak, ale odstraszyłeś Kolektyw i teraz jesteśmy bezbronni.
To moja wina, bo?
Powinieneś mi powiedzieć, co planujesz.
I vice versa.
Broń można zdobyć w bezpieczniejszy sposób.
- Wiedzieli tylko wtajemniczeni. - Amanda?
Co tu robisz?
Nie możesz tu przychodzić i krzyczeć na mojego kolegę.
Chyba klienta?
Spójrz na siebie. Ociekasz krytyką.
Krytyką? Jestem w szoku, że wiesz, co to znaczy.
Ponieważ ci jej brak.
Amanda.
O co chodzi?
Musisz sypiać z żonatymi?
- To moja praca. Zdarza się. - Żona Ruperta Mircha mnie dopadła.
Pytała, czy mama jest z ciebie dumna.
Powiedz jej, jak zginęła. To ją uciszy.
Nie o to chodzi. Ja cię wychowałam.
Nie wiedziała, że mówi o mnie.
Próbuję pogodzić się z tym, że jesteś prostytutką.
- Nie mów... - Chciałam dla ciebie lepiej.
- Uszczęśliwiam ludzi. - Myślisz, że podoba mi się,
że mój stróż prawa płaci ci za seks?
- Jesteś staroświecka. - Wiesz co?
Nie schlebiaj sobie.
Po śmierci mamy sama się wychowałam.
- Nie jesteś moim rodzicem. - Dobra.
- Kenya?
Co to ma być za przekręt?
- Proszę? - Miałam 200 scripów.
- Twoja dziewczyna je wzięła. - Która?
Ta na poduszkach.
Tirra, podejdziesz tu?
Zajmę się tym.
Wracaj, Tirra.
Tirra.
Tirra!
- Proszę? - Nie ma mowy.
- Mam kasę. - Nie sprzedam czegoś, czego nie mam.
Znam różne sztuczki. Iratjański wir. Spodoba ci się.
- Chodź, Tirra. - Wybacz.
Wróć do NeedWant.
- Spakuj się. - Potrzebuję pracy.
Powinnam była wykopać cię ostatnim razem.
Jeśli zobaczę, że sprzedajesz moim pracownikom,
mój stróż prawa znów ci dokopie.
Wracać do środka.
- Nie. Chodź. - Cicho być.
Idioci.
- Dobra. - Szybko.
Cicho.
Lubisz starocie?
Cześć.
- Czemu L7 jest zamknięty? - Taki rozkaz.
To żyła mojego brata. Ma być otwarty.
Będę w nim pracować. Przekaż to temu, kto wydał rozkaz.
Ja go wydałem.
Tato.
Mówiłeś, że L7 będzie mój.
Jest niestabilny. Kwestia bezpieczeństwa. Dam ci któryś z...
Czytałem raport o zagrożeniu, tak jak wszystkie inne.
- Poradzę sobie. - Skończyłeś geologię?
L7 jest zbyt niebezpieczny. Znajdę ci coś innego.
Myślałem, że po śmierci Luke'a moja pozycja się zmieni.
- Co? - Nie miałem ego.
Nie chciałem być numerem jeden, dwa ani nawet trzy.
- Ale to co innego. - Przesadzasz.
Miej jaja się przyznać!
Nie ufasz mi.
Jeśli piśniesz choć słowo,
wrzucę twoje zwłoki do szybu.
- Jasne? - Tak, proszę pana.
- Widziałeś Kenyę? - Od przerwy nie. A co?
Nie ma jej od kilku godzin. Ominęła dwóch klientów.
Powiedz mi, co wiesz.
Po co by tu szła? Ulica Nehi jest kiepska nawet za dnia.
- Potrafi o siebie zadbać. - Nie znasz jej. Jest delikatna.
- Jest twarda. - Wcale nie.
Nie wiem, co mówię. Jasne, że jest twarda.
- Martwię się o nią. - Rozumiem.
Zaczekaj.
Łapię jej komunikator. Wyślę sygnał.
Tam.
- Chodź tu. - Nie.
To naszyjnik Kenyi.
Skąd go masz?
- Świnia. - Taki jesteś twardy?
Może przywiążę cię do wozu
i przeciągnę po Złych Ziemiach, aż odpowiesz?
Nikt cię nie skrzywdzi.
Jak się nazywasz?
Naszyjnik był ważny dla mojej siostry.
Mama jej go dała. Nie zgubiłaby go.
- Chyba że coś jej się stało. - 20 scripów.
Gadaj.
Zabrał dwie dziewczyny.
- Kto? - Bioczłowiek. Przychodzi w nocy.
Bierze ludzi na niebieskiego diabła.
To bardzo ważne. Dokąd je zabrał?
Powiedziałem, co wiem. Komunikator jest mój.
Uciekaj. Chodź.
Jedyny bioczłowiek w mieście pracuje dla Dataka Tarra.
A niebieski diabeł?
- Słyszałaś o Adreno? - Nie.
Syntetyczny wzmacniacz neuroprzekaźników.
W czasie wojny poprawialiśmy nim wydolność.
- Mocny narkotyk. - Co to ma wspólnego z Kenyą?
Gdy KWZ skończył się syntetyczny produkt, jakiś chemik wymyślił inny,
zawierający prawdziwy płyn z nadnerczy.
- Skąd go brał? - Od więźniów.
Straszył ich na śmierć i pobierał płyn.
- Twoja jednostka... - Skupmy się na Kenyi.
Jeśli to się dzieje, ma około dziesięciu godzin.
Żyją?
- Jeszcze. - Nie.
Po prostu cudownie. Zabiję cię.
Nie mów tak, Miko. To mnie rani.
Co ci kazałem zrobić, Ulyssesie?
- Zbierać ludzi. - Żebraków, narkomanów.
Których nikt nie będzie szukał.
Czyli nie siostrę pani burmistrz.
- Widziała ładunek. - Przyjdą po nas.
Przepraszam.
Daj mi się zastanowić.
Zrobimy tak:
przerobimy ostatnią partię, sprzedamy
- i ruszymy na południe. - Tylko my dwaj?
Pewnie.
Tak.
- Byłoby fajnie. - Jak uważasz.
Przygotujmy je na labirynt.
Uciekaj, Kenya!
Uciekaj, Tirra!
- Gdzie jesteśmy? - Nie wiem.
To pani burmistrz i stróż prawa.
Czego chcą?
Oby to było ważne.
- Hej! - Gdzie ona jest?
- Puść go. - Spadaj, mały.
Słuchaj go, Alak.
- Puść! - Gadaj!
McCawley ma rację. Ten stróż prawa jest nieobliczalny.
- Stahma. - Datak.
Zakładam, że szukacie drogiej Kenyi Rosewater.
Więc wiesz?
Całą noc o nią rozpytujecie.
Dowiedziałem się dawno temu.
- Zabrał ją bioczłowiek. - Ulysses.
Dlatego przyszliście do mnie. Domniemany współudział.
Jeśli Ulysses narozrabiał, to bez mojej wiedzy.
- Chrzani. Mści się. - To nie w moim stylu.
Gdybyście znaleźli Kenyę z poderżniętym gardłem na progu...
- Powiedziałem coś nie tak? - Datak!
Kiedy chcę coś przekazać,
robię to w sposób zauważalny. Bo mam swoją dumę.
To wada, ale żonie się podoba.
Dość tego.
Oboje skorzystamy na odnalezieniu Kenyi.
Niby jak?
Twoje wsparcie finansowe przy rozejmie.
Twój heroizm w walce z Wolgami.
Ludzie to zauważyli. Wszyscy wiedzą, że Ulysses ci służy.
Jak zobaczą, że działa bez twojej wiedzy,
narazisz status, który sobie wypracowałeś.
Cieszę się, że doceniono moje starania.
Dla dobra nas obojga, pomóż mi odnaleźć siostrę.
Zabierz Alaka do środka.
Przygotuj erino.
Dobrze, mój drogi.
- Proszę. - Alak.
Proszę.
Musi wrócić cała i zdrowa.
Proszę.
Kiedy na mnie patrzycie,
widzicie dzikiego psa. Nieprzewidywalną bestię.
Przydatną, kiedy trzeba przeszmuglować broń
albo znaleźć zaginioną. Ale lepiej, żeby miała krótki łańcuch.
Bo gryzie.
Gdybyś widziała we mnie obywatela,
nie przyprowadziłabyś tego tępaka,
żeby wyrwał mnie ze snu i zaatakował na oczach rodziny.
Myślisz, że jesteś lepsza. Brak ci szacunku!
I dlatego...
nie pomogę ci odnaleźć siostry.
Hej.
Daj mi chwilę, Nolan.
Możemy porozmawiać?
Mówiłam kiedyś, jak lubię twoją siostrę?
Nie wiedziałam, że ją znasz.
Mąż zna dziewczyny z NeedWant.
Kastitjanie są niezaspokojeni.
Niektóre z nocnych recepcjonistek
odwracają wzrok, kiedy mijają mnie na ulicy.
Nocne recepcjonistki?
Tak twoja siostra nazywa prostytutki.
- Nie wiedziałam. - Urocza nazwa.
Odzwierciedla fakt, że jest dumna ze swojej pracy.
Wiesz, co ona robi, kiedy mnie widzi?
Obejmuje mnie,
ściska tak mocno, że nie mogę oddychać,
i szepcze mi do ucha:
„Twój mąż jest wspaniały.
Dziękuję za to, że się nim dzielisz”.
Ma rzadki dar. Wie, czego potrzebują ludzie.
Tak.
Dlatego chcę jej pomóc.
Jak?
Nolan jest porywczy.
Tak jak mój mąż.
Datak chce tylko szacunku, który mu się należy.
Daj mu to, a siostra będzie bezpieczna.
Jak konkretnie mam okazać mu ten szacunek?
Strata Bela Jarreta w ataku Wolgów była bolesna.
Był bardzo odważny.
Nie wyobrażam sobie, jak trudno jest wyznaczyć kogoś,
kto zająłby jego miejsce w radzie miasta.
Jest tyle pracy,
że miejsce nie może być długo puste.
Mam dać je Datakowi?
Wszyscy musimy dojść do siebie.
Pójść do przodu.
Daj znać, co zdecydujesz.
Twoja siostra jest wyjątkowa.
Trzymam za nią kciuki.
Tędy. Musimy się ukryć.
Zaczekaj.
To Wolg. Zabije nas.
Nie pomagasz nam z przyzwoitości. Jaki układ zawarłeś z Amandą?
Nie twoja sprawa.
Nie udało ci się znaleźć jej siostry.
Dlaczego? Bo praca stróża prawa nie polega na praniu ludzi.
- A na czym? - Budowaniu relacji.
Zrozumieniu ludzi. Czego chcą, jak są powiązani.
Widzisz Duba Larkina przy stoisku z mięsem?
Zawsze jest z nim żona lub córka.
- Czemu? - Dzięki nim jest czysty.
To Hanya Uritso.
Nie kupi dywanu, ale jest tu codziennie.
- Czemu? - Sprzedawca jest ojcem jej dziecka.
Mąż nic nie wie.
Tylko tak sprzedawca może zobaczyć swoje dziecko.
Jak nici w dywanie, wszystko się tu ze sobą przeplata.
Jeśli znasz te połączenia,
dowiesz się, czego tylko chcesz.
Wiedza to potęga.
Mój bioczłowiek lubi Kastitjan.
Co jest zrozumiałe.
Jego ostatni obiekt westchnień jest tutaj.
- Nie bądź głupi. - Chodź. No już.
Przedstawiam pełnego trosk pana Skevura.
Stróż prawa Nolan ma kilka pytań odnośnie Ulyssesa.
- Jest twój. - Dziękuję.
Nic nie powiem.
Mocny w gębie.
Ale w oczach widać przerażenie.
Co zabawne, nie patrzy na mnie, a na ciebie,
a to ja mam broń.
Panie Skevur.
Brzydka rana.
Chłopcy Dataka dotarli tu pierwsi.
Wymusili, żeby pan ze mną nie współpracował.
Bezskutecznie będę próbował coś od pana wyciągnąć, aż wkroczy Datak,
szepnie panu coś na ucho i zacznie pan mówić.
Wyjdę na durną małpę, a ty na bohatera.
- Zgadłem? - Z grubsza.
Ale nie miałem zamiaru szeptać na ucho temu obdartusowi.
- Mogę mu powiedzieć? - Rób, co chcesz.
Dzięki Rayetso.
Ulysses rozkładał laboratorium w starym stratotransporterze.
Trzydzieści kilometrów za przełęczą. Tam ją znajdziecie.
- Idziesz gdzieś? - Wychodzę.
Z dala od kopalni, ciebie. Mam dość.
Nie jesteś jak Luke.
Nigdy taki nie będziesz.
Wiem.
Mam w sercu miejsce specjalnie dla niego.
Zaraz obok miejsca dla twojej siostry, matki...
i ciebie.
Kocham cię takim, jakim jesteś.
Mógłbyś znów zterraformować tę kupkę błota i nic by to nie zmieniło.
Szanuję twój profesjonalizm.
Podziwiam ambicję.
Gdybyś miał L7, wycisnąłbyś z niego wszystko.
- To czemu go zamknąłeś? - Świat nie kręci się wokół ciebie.
Miałeś rację co do brata. Ukrywał coś.
Na dnie L7 są rzeczy, których nie umiem wyjaśnić.
Tam twój brat znalazł to.
Co to jest?
Chciałbym wiedzieć.
Ale myślę, że to zabiło Luke'a.
- Wie, że tu jesteśmy. Na co czeka? - Nie bój się.
Defiance pokonało całą ich armię.
I straciło 41 osób.
Mama była dzielna.
Kazała ci to dać. Patron zagubionych dzieci.
Święty Finnegan.
- Potrzymaj. - OK.
Doda ci odwagi.
Przygotujmy je na labirynt.
Upuściłaś go.
To nie dzieje się naprawdę.
Zabiję Ulyssesa.
Tirra.
Tirra. Już dobrze.
- Już dobrze. - Zabiłaś Miko.
Czemu mi to zrobiłaś? Zabiłaś Miko.
Zapłacisz za...
W porządku?
Kenya, w porządku?
Chodź tu.
Proszę.
- Zdrowie. - Co podać?
Cześć, przystojniaku.
- Dawno cię tu nie było. - Chodź, Tirra.
Chodź.
Mam coś dla ciebie.
To święty Finnegan.
Strzeże zagubionych dzieci.
Nie ma takiego świętego. To święty Krzysztof.
Dorastałam u zakonnic.
Ale dzięki.
Kim jest święty Finnegan?
Jak zmarła mama?
Powiedz prawdę.
Nie jestem pewna.
- Są coraz bliżej. - Wciąż daleko. Nie przerywaj.
Przeklęci zbieracze. Nic nie zostało.
- Robimy to, co oni. - Nie wymądrzaj się.
Zapewniamy jedzenie tobie i siostrze. To co innego.
Na ziemię!
Przeszli przez Houston. Idziemy do rzeki.
- A Kenya? - Dzieli nas pół plutonu.
- Jest mądra. Pójdzie do rzeki. - Nie.
- Nie zostawimy jej. - Nie umrzemy tu.
- Złaź. - Nie.
Masz natychmiast...
Wiesz, gdzie będę.
- Kenya! - Trzy, cztery, maszerują oficery.
- Kenya. - A za nimi...
- Miałaś nie wychodzić. - Nie możesz mi rozkazywać.
- Gdzie mama? - Musimy iść.
- Czemu płaczesz? - Biegnij.
- Gdzie mama? - Nie żyje.
Była dzielna. Kazała ci to dać.
Święty Finnegan, patron zagubionych dzieci.
Wróciłaś po mnie.
A ona nie.
Kiedy dawałam ci popalić, mogłaś mi to wyrzucić.
Mogłaś mnie uciszyć.
Czemu tego nie zrobiłaś?
Bo jesteś moją siostrą.
Pragnę przedstawić nowego członka rady miejskiej, pana Dataka Tarra.
Dobry wieczór.
Cieszę się, że mogę tu być.
Obserwowałem nie tego węża.
To ty jesteś niebezpieczna.
Uroczy jesteś.
Tekst polski: Kinga Stańdo